top of page

ORGANISATIEADVIES · 5 MIN LEESTIJD

Je ziet dat het niet goed gaat. Maar wanneer grijp je in?

Soms merk je dat er iets verandert, zonder dat je precies kunt aanwijzen wat.

​

Een medewerker die altijd initiatief nam, trekt zich vaker terug. Twee collega's die jarenlang goed samenwerkten, lijken elkaar steeds minder te vinden. Een leidinggevende houdt steeds meer zelf in handen omdat het werk anders blijft liggen.

​

Er is geen groot conflict. Niemand heeft zich ziekgemeld. Het werk gaat door.

​

En toch voelt het alsof er iets niet klopt.

​

Wat doe je dan als ondernemer of leidinggevende?

​

Je wilt niet te snel conclusies trekken. Mensen kunnen een mindere periode hebben. Niet ieder probleem hoeft meteen besproken of opgelost te worden.

​

Maar wanneer wordt afwachten eigenlijk wegkijken?

Niet alles wat je ziet, vertelt wat er speelt

Wanneer iemand anders functioneert, zoeken we vaak naar een verklaring.

​

Misschien is de werkdruk te hoog. Misschien speelt er privé iets. Of past iemand niet meer goed bij zijn functie.

​

Het probleem is dat we die verklaringen soms al bedenken voordat we werkelijk begrijpen wat er gebeurt.

​

Gedrag staat zelden helemaal op zichzelf.

​

Een medewerker die weinig initiatief neemt, kan onzeker zijn over zijn verantwoordelijkheden. Maar het kan ook zijn dat eerdere voorstellen telkens zijn afgewezen.

​

Een leidinggevende die steeds meer controleert, kan moeite hebben met loslaten. Maar misschien worden binnen de organisatie verantwoordelijkheden onvoldoende gedragen of zijn bevoegdheden onduidelijk.

​

En een team waarin mensen elkaar nauwelijks meer aanspreken, hoeft niet uit ongemotiveerde medewerkers te bestaan. Misschien is er in de loop van de tijd iets ontstaan waardoor het makkelijker is geworden om problemen te vermijden dan ze te bespreken.

​

Van buitenaf kunnen deze situaties op elkaar lijken.

​

Wat eronder ligt, kan heel verschillend zijn.

​

Daarom is het belangrijk om niet te snel een oordeel te vormen.

Waarom we soms te lang wachten

Een moeilijk gesprek voeren vraagt iets van beide kanten.

​

Als ondernemer of leidinggevende wil je zorgvuldig zijn. Je wilt iemand niet onnodig onder druk zetten, de relatie beschadigen of een probleem groter maken dan het is.

​

Misschien hoop je dat de situatie vanzelf verbetert.

​

Dat is begrijpelijk.

​

Tegelijkertijd kan uitstellen gevolgen hebben. Onduidelijkheid blijft bestaan. Irritaties worden niet uitgesproken. Collega's gaan om elkaar heen werken of nemen verantwoordelijkheden over die eigenlijk ergens anders horen.

​

Wat aanvankelijk een kleine verandering leek, kan zo onderdeel worden van een groter patroon.

​

Onderzoek naar leidinggevenden en mentale gezondheid op het werk laat zien dat hun kennis, houding en ondersteunend gedrag kunnen verbeteren door gerichte training. Dat betekent niet dat iedere leidinggevende problemen zelfstandig moet oplossen. Het onderstreept wel hoe belangrijk de manier is waarop signalen worden herkend en besproken.

​

Niet ieder signaal is een aankondiging van ziekteverzuim. En niet ieder werkprobleem heeft een psychologische oorzaak.

​

Soms is de oplossing veel praktischer: duidelijkere afspraken, een andere taakverdeling of meer ruimte om het werk goed te kunnen uitvoeren.

Het gesprek begint niet bij de oplossing

Wat kun je doen wanneer je merkt dat iets niet goed loopt?

​

Niet meteen zoeken naar een interventie.

​

En ook niet beginnen met de vraag wat er met iemand aan de hand is.

​

Een eerste gesprek kan veel eenvoudiger zijn.

​

Benoem wat je concreet waarneemt. Vraag hoe de ander de situatie ervaart. Onderzoek welke omstandigheden in het werk mogelijk een rol spelen.

​

Misschien blijkt dat iemand al langere tijd tegen dezelfde onduidelijkheid aanloopt. Misschien zijn verwachtingen over en weer anders dan gedacht.

​

Of misschien wordt juist duidelijk dat je als leidinggevende een deel van de situatie zelf in stand houdt.

​

Dat laatste is niet altijd prettig om te ontdekken.

​

Maar het kan wel nodig zijn.

​

Onderzoek van TNO laat zien dat werkdruk niet alleen samenhangt met de hoeveelheid werk. Ook de mogelijkheden om het werk te beïnvloeden, sociale verhoudingen en conflicten zijn belangrijke aspecten van de werkomgeving.

​

Dat vraagt om een bredere blik dan alleen naar het functioneren van één medewerker kijken.

Wanneer is externe begeleiding zinvol?

Niet ieder lastig gesprek vraagt om een externe adviseur.

​

Veel situaties kunnen binnen een organisatie zelf worden opgelost. Zeker wanneer mensen elkaar vertrouwen, verwachtingen helder zijn en er ruimte bestaat om problemen bespreekbaar te maken.

​

Maar soms lukt dat niet meer.

​

Gesprekken worden herhaald zonder dat er werkelijk iets verandert. Werkgever en werknemer ervaren dezelfde situatie heel verschillend. Of betrokkenen zijn zo onderdeel geworden van het probleem dat het moeilijk is om er nog met enige afstand naar te kijken.

​

Dan kan een onafhankelijke derde helpen om het vraagstuk te verhelderen.

​

Niet door direct te bepalen wie gelijk heeft.

​

Maar door te onderzoeken wat er speelt, welke belangen en patronen een rol hebben en wat nodig is om weer verder te kunnen.

​

Wanneer er sprake is van ziekte of arbeidsongeschiktheid, blijven de medische beoordeling en verzuimbegeleiding bij de bedrijfsarts of arbodienst. Begeleiding van werkrelaties en samenwerking staat daar los van en moet zorgvuldig worden afgebakend.

Je hoeft niet te wachten tot het misgaat

Misschien is dat wel het belangrijkste.

​

Je hoeft niet te wachten tot iemand uitvalt, een conflict escaleert of een samenwerking volledig vastloopt voordat je aandacht besteedt aan wat er speelt.

​

Maar vroegtijdig handelen betekent ook niet dat je overal een probleem van moet maken.

​

Het betekent dat je durft te kijken. Dat je vragen stelt voordat je conclusies trekt. En dat je niet alleen naar de persoon kijkt, maar ook naar de relaties, verwachtingen en omstandigheden waarin iemand functioneert.

​

Want soms zit het probleem niet waar je het in eerste instantie zoekt.

​

En begint verandering niet met een oplossing, maar met beter begrijpen wat er werkelijk aan de hand is.

KENNISMAKEN

Wanneer een situatie blijft vastlopen

Binnen TriΦ begeleiden we organisaties bij vraagstukken rond functioneren, samenwerking en leiderschap.

​

We combineren psychologisch en bedrijfskundig inzicht om te verhelderen wat er speelt, welke perspectieven nodig zijn en wat een passende vervolgstap kan zijn.

Bronnen en verdieping

bottom of page